Knjiga Sve priče Momčila Nastasijevića sadrži prozne radove iz svih perioda Nastasijevićevog stvaralaštva, kako one koje su doživele izdanje za piščevog života tako i one koje su objavljene mnogo kasnije. Nastasijević je često pripovetke pisao u više varijanti, a ovde je, po izboru urednika, odabirana ona koja se činila uspelijom.

Momčilo Nastasijević je krajnje neobična pojava u srpskoj književnosti. Dok su, recimo, moderni nadrealisti stvarali srpsko-francuske evropske veze, a drugi književni velikani se bavili politikom i diplomatijom, on se začaurio u narodnom jeziku iskapajući iz njega samu suštinu srpskog govora i srpskog jezičkog bića, pritom koristeći reči koje danas možemo sresti samo u rečnicima, i reklo bi se da bismo ga po tome lakše povezali sa Dositejom Obradovićem nego sa današnjim vremenom.

Nastasijević ide za utvarama, vampirima, grotesknim pojavama, seoskim pijancima i poluludim ženama; njegovo pripovedanje često poput magle ili nekakvog fluida obavija pozornicu na kojoj su smeštene njegove priče: to je malovaroški ambijent, usijan i bolestan od pohlepe i požude, a istovremeno pun najuzvišenijih nadanja i očekivanja.

Takođe, Nastasijević je i satiričar, polemičar i kritičar, on i te kako ume da se podsmehne građanima male varoši kada tobož grade biblioteke i druge ustanove koje ih uopšte ne interesuju.

O Momčilu Nastasijeviću su rekli:

„Nastasijević je bio pesnik istraživač i kopač“ – Isidora Sekulić.

„Nastasijević je svetac srpskog jezika i srpskog književnog izraza“ – Stanislav Vinaver.